آنفولانزاي فوق حاد پرندگان را بشناسید

آنفولانزای فوق حاد پرندگان یكی از بیماریهای خطرناك پرندگان است که به عنوان بیماری مشترك میان انسـان و حیـوان شـناخته شده و مبارزه با آن در دنیا بسیار مورد توجه قرار گرفته است. آنفلانزا یك بیماری ویروسی چند گونه ای طیور در قسمت های مختلف جهان است. این بیماری می‌تواند یك طیف از حالت بدون نشانه ، خفیف یا فوق حاد و كشنده را داشته باشد. آنفلوانزای فوق حاد طیور یک بیماری ویروسی پرندگان است. ویروسهای آنفولانزا دارای 3 نوع تیپ C,B,A هستند. در طیور فقط تیپ A می تواند ایجاد بیماری نماید. این تیپ علاوه بر طیور، سایر حیوانات از جمله خوک، اسب و همچنین انسان را درگیر می کند. آنفلانزای طیور می تواند با وقوعی كم در انسانها اتفاق بیافتد. درجه ی اول خطر برای كسانی كه درفعالیت های گوناگون صنعت طیور هستند مانند كارمندان، كسانی كه واكسیناسیون انجام می دهند، كاركنان آزمایشگاه و بقیه افراد به عنوان یك مخاطره شغلی تلقی می شود . در بیشتر موارد ، شكل بالینی آن با تورم ملتحمه چشم و به ندرت عكس العمل های عمومی همراه است و برای تایید این بیماری باید ویروس جدا شود. ویرس آنفولانزا توانایی تغییر و جهش دارد به این معنی كه ممكن است ویروس آنفلـوانزای پرندگان با نوع دیگری از ویروس مانند آنفلوانزای انسانی تركیب شود و نوع كـاملاً جدیـدی را به وجود آورند ؛ به این ترتیب تازمانی كه واكسـن و داروی مناسـب ایـن نـوع جدیـد تهیـه و عرضه شود ، خطرهمه گیری وسیع برای حیوانات و انسانها وجود دارد.
علائم بیماری در طیور:
مهم ترین علامت این بیماری مخصوصا در فرم فوق حاد شروع ناگهانی تلفات با روند افزایش در گله و انتشار ناگهانی بیماری در گله است. همچنین بیحالی شدید، پژمردگی و دور هم جمع شدن گله؛ کاهش شدید مصرف دان؛ افت ناگهانی و شدید تولید تخم مرغ روزانه؛ علائم تنفسی حاد؛ سیاه شدن و خونریزی تاج، ریش و ساق پا نیز ممکن است دیده شود.
قضاوت :
لاشه های آلوده با آنفولانزای طیور در هر شكلی از آن باید معدوم شوند .
تاریخچه:
اولین نشانه بیماری حدود 130 سال پیش در ایتالیا دیده شده است. ابتدا بـه علـت كشـتار فراوانی كه در طیور به وجود آورد، آن را طاعون مرغی نامیدند. بعدها مشخص شـد كـه عامـل این بیماری ویروس آنفلوانزا است. آنفلوانزای پرندگان تا امـروز در كشـورهای مختلـف جهـان، خسارتهای بسیار زیادی را از نظر اقتصادی به مردم وارد كرده است. آنفولانزای H5N1 فوق حاد طیور، برای اولین بار در جریان شیوع این بیماری در هنگ کنگ در سال ۱۹۹۷ میلادی، به انسان منتقل شد. تا شیوع دوباره آن در سال ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴، H5N1 از آسیا به اروپا و آفریقا منتشر شد که باعث آلودگی میلیون ها پرنده و تعداد زیادی از انسان ها و مرگ بسیاری از آن ها شد. در سال 2015، کشورهای مختلفی در دنیا این بیماری را با تحت تیپ های مختلفی گزارش نمودند. ایالات متحده آمریکا با 47 میلیون مورد تلفات و معدوم سازی، یکی از قربانیان ردیف اول این بیماری در سال 2015 بود. کشور عراق اولین شیوع آنفولانزای مرغی را امسال روز سه شنبه ۲۶ آوریل (۷ اردیبهشت) گزارش کرد. عراق وقوع ۶ مورد آنفولانزای H5N1 فوق حاد طیور را با تاخیر قابل تاملی گزارش داد که از نیمه دسامبر (اواخر آذر) تا اوایل فوریه (نیمه بهمن) سال گذشته اتفاق افتاده بود. سازمان جهانی بهداشت دام (OIE) اعلام کرد که این شیوع مجدد این بیماری بعد از ۱۰ سال می باشد. دفتر پاریس سازمان جهانی بهداشت دام (OIE) به استناد اطلاعات وزارت کشاورزی عراق، اعلام کرد که بالغ بر ۷۲۰۰۰۰ پرنده که اغلب صنعتی بوده اند، در اثر شیوع این بیماری تلف شده اند که از این تعداد ۷۷۱۰۱ پرنده در اثر ویروس تلف و مابقی معدوم شدند..
بنا به اطلاعیه شماره ۱ سازمان دامپزشکی کشور جمهوری اسلامی ایران در خصوص رخداد بیماری آنفلوانزای فوق حاد پرندگان در استان تهران به تاریخ 29/08/1395 روز شنبه:
در پی دریافت گزارش تلفات غیرعادی در دو واحد پرورش طیور صنعتی در استان تهران همزمان با وقوع بیماری در برخی کشورهای اروپایی ، هند و ... براساس نتایج آزمایشگاهی بدست آمده نوع بیماری، آنفلوانزای فوق حاد پرندگان و تحت تیپ آن H5N8 و مشابه ویروس در گردش در اروپا می باشد. به گفته کارشناسان حاضر در محل میزان حدت ویروس جدید بالا و معمولا تلفات بدون علایمی است كه قبلا در H5N1 دیده می شد(دنبال كبودی تاج و ریش و خونریزی ساق پا نباشید) گاهی خونریزی پیش معده و تورم كبد و مرگ همراه پرولاپس در كالبد گشایی دیده می شود. علیرغم حدت بالا ، واگیری و انتشار آن آهسته و روند تلفات كند و چندین روز در سالن طول می كشد و انتقال بین سالنها دیرتر اتفاق می افتد. پس کارهای پاراکلینیکی و انجام آزمایش های تکمیلی در آزمایشگاه های معتبر در تایید تشخیص بیش از پیش اهمیت می یابد.
با در نظر گرفتن تاریخچه و تایید حضور بیماری در کشور و اینکه این بیماری تا چه اندازه می تواند خطرناک باشد؛ كسانی كه با پرندگان به نوعی در ارتباط هستند، باید بسیار دقت كنند تا با دیدن اولین نشانه بیماری در آنها، به مسئولان گزارش دهند تا با كنترل به موقع، این بیماری به یك فاجعه تبدیل نشود.
مقاومت و حساسیت ویروس آنفلوانزا :
- در آب22 درجه سانتی گراد به مدت 4 روز و در دمای صفر درجه بـیش از 30 روز مقاومـت می كند.
- در مدفوع می تواند در دمای 4 درجه به مدت 30 تا 35 روز و در دمای20 درجه سـانتیگـراد 7 روز زنده بماند.
- ویروس آنفلوانزا، دمای56 درجه را 3 ساعت و دمای60 درجه را 3 دقیقه تحمل می كند.
- در بافتها مدتی طولانی و در كود، 3 ماه باقی میماند.
- در شرایط خشكی و حرارت بالا، فوری از بین می رود.
- در گوشت منجمد، مدت طولانی زنده میماند.
- نسبت به بسیاری از پاك كنندهها و ضدعفونی كنندهها، حساس است و غیرفعال می شود.
میزبانهای ویروس آنفلوانزا :
تمام پرندگان نسبت به ویروس آنفلوانزا حساس هستند؛ اما مرغ، خروس، كبوتر، بوقلمون، شترمرغ، قرقاول،كبك، اُردك، بلدرچین و پرندگان زینتی مانند طوطی، مینا، و سهره از بقیه حساسترند. در این میان حساسیت بوقلمون از همه بیشتر است. خوك و انسان هم از جمله میزبان های ویروس آنفلوانزا هستند.
مواردی كه سبب میشود پرندگان به بیماری آنفلوانزا دچار شوند؟
1 -تماس با مدفوع پرندگان وحشی، به ویژه پرندگان آبزی مهاجر.
2 -تماس با پرندگان آلوده كه ویروس را از راه مدفوع و ترشحات چشم و بینی دفع میكنند.
3 -كفش، لباس و دست آلوده، تجهیزات آلوده و سبد حمل طیور.
4 -آب، فاضلاب و جا به جایی و انتشار ویروس به وسیله باد و هوا.
5 -بستر و كود آلوده. (یك گرم كود آلوده به ویروس میتواند یـك میلیـون پرنـده را آلوده كند.)
6 -دان و مواد خوراكی آلوده به مدفوع و ترشحات پرندگان مبتلا به آنفلوانزا.
7 -افرادی كه بدون رعایت بهداشت، درواحدهای مرغداری رفت و آمد می كنند.
امنیت زیستی (بیوسكیوریتی) چیست؟
دریك جمله، راه پیشگیری از تماس میان حیوانات با میكروب هـای بیمـاریزا را امنیـت زیسـتی می گویند و اصولی دارد كه برای موفقیت بایـد رعایـت شـود؛ ایـن اصـول درهمـه جـا قابـل اجراست. درارتباط با پرندگان، از مرغداریهای صنعتی تـا پـرورش گلـه هـای كوچـك، طیـور روستایی و مراكز پرورش و عرضه پرندگان زینتی و كشتارگاهها میتوان آنها را پیاده كرد.
مواردی كه پرورش دهندگان گله های كوچك و صاحبان طیور و ماكیان روستایی لازم است اجرا كنند
چون انجام این موارد تأثیر مستقیمی برسلامت خود فرد، افراد خانواده، دیگران و سلامت پرندگان دارد و سرمایه را هـم حفـظ مـی‌كنـد؛ بنابراین، باید بـا دقـت آنهـا را انجام داد و به دیگـران هـم آن را توصیه كرد.
1 .برای آنكه مقاومت پرنده ها در برابـر بیمـاری بیشـتر شـود، آب وغـذای كـافی و تمیـز و داروهای تقویتی(مولتی ویتامین) در اختیار آنهـا قـرار دهیـد، محـل زنـدگیشـان را مرتـب تمیزكنید، و از واكسن و داروهای ضدانگل استفاده كنید.
2 .پرنده ها را در محل هایی كه به وسیله توری یا وسایل دیگر محصور شده اند نگه دارید تـا از دسترس پرندگان وحشی و آزاد پرواز دور باشند.
3 .غذا و دان پرنده ها را دور از دسترس سایر حیوانات نگه دارید.
4.اردكها را در بركه های محصور نگه دارید. و از ورود آنها به شالیزار و برکه های طبیعی جلوگیری کنید.
5 .به ظاهر پرنده ها توجه داشته باشید و درصورت بروز نشانه های بیماری حتی در یك پرنده، فوری آن را از بقیه جدا كنید و به دامپزشكی اطلاع دهید.
6 . پرنده های تازه خریداری شده را در محلی جدا نگه دارید. اگر پـس از حـداقل هفته سالم بودند آنها را در كنار بقیه قرار دهید. در صورت امکان از خرید و فروش پرنده ها خود داری کنید.
7 .پرنده زنده را برای تهیه غذا به خانه نیاورید. در صورت ضـرورت، آن را در محلـی جـدا از محل نگهداری پرنده ها كه قابل شستشو باشد ذبح كنید و پرها و ضایعات آن را بسـوزانید یـا دور از دسترس حیوانات دفن كنید.
8 .هرفردی كه از محل های آلوده می آید آشنا و نا آشنا میتواند حامل ویروس بیماری باشـد؛ حتی خود شما. این ویروس میتوانـد در دسـتگاه تـنفس، روی موهـا، بـدن، لبـاس، كفـش، دستها و حتی وسایل همراه مانند سـاعت و انگشـتر وجـود داشـته باشـد. بنـابراین از ورود غیرضروری افراد به مزرعه جلوگیری كنید و برای كسانی كه لازم است به پرنـدگان نزدیـك شوند، شرایط رفع آلودگی از دست، لباس و كفشها را فراهم كنید. بـرای ایـن كـار حــداقل لازم است در ورودی مزرعه آب و صابون برای شستشوی دست و صورت، كفشهـا و چـرخ وسایل نقلیه قرار دهید . البته درست تر این است كه به ویژه در زمـان شـیوع بیمـاری، درحـد امكان از ورود انواع وسایل نقلیه به مزرعه جلوگیری كنید و یا از مواد ضدعفونی كننـده هـم برای پاك شدن چرخها استفاده كنید. همچنین لازم است افراد، كه ممكن اسـت دامپزشـك، تكنسین و بازدیدكننده باشند، از دستكش، ماسك، كلاه، روپوش و كفشپوش یكبار مصرف استفاده كنند. یا در ابتدای مزرعه كفشهای خود را بـا كفـش داخـل مزرعـه عـوض كننـد. دستها و كفش همه افراد و چرخ همه وسایل حمل و نقل باید پس از خروج از مزرعه هـم، شسته و ضدعفونی شوند. شما و همه كسانی كه روزانه با پرندهها سرو كـار داریـد، هرگـز بـا لباس و كفش كار از مزرعه خارج نشوید.
9 .در زمان شیوع بیماری به بازدید مزارع دیگر نروید.
10 .هرگز فضولات و كود جمع آوری شـده را در كشـتزار، پـای گلـدانهـا و باغچـه نریزیـد. به ویژه در شرایط شیوع بیماری لازم است كود یا دفن شود و یا به صورت كمپوست درآیـد سپس مورد استفاده قرار گیرد. نحوه انجام این كار را میتوانیـد از دامپـروران یـا دامپزشـكان بپرسید.
11 .درصورت مشاهده تلفات مشكوك در پرندگان خود ( یعنـی تلـف شـدن پرنـدگان سـالم ظرف كمتر از 24 ساعت و تلفـات بـیش از 5 درصـد گلـه در هـر روز) ، بـرای جلـوگیری از آلودگی سایر پرندگان و انسانها، لازم اسـت فـوری بـه دامپزشـكی اطـلاع دهیـد و نهایـت همكاری را با آنها داشته باشید.
12 .هرگز پرندگان تلف شده را در كوچه، جاده، رودخانه، نهرها و بركه رها نكنید. فوری آنها را در كیسه های سالم قرار دهید و همراه با وسایل آلوده مانند كیسه های نایلون، دان، سـبدهای چوبی و ... ، بسوزانید یا به صورت بهداشتی دفن كنید.
* برای دفن بهداشتی، لازم است ابتدا ته گودال كمی آهك بریزید و سـپس لاشـه هـا را بـه همراه وسایل آلوده درآن قرار دهید و روی آنها آهك بریزید و گودال را با خاك پركنید.
* اگر محل نگهداری پرندگان از جنس آجر یا چوب است باید ابتدا بـا بـرس شسـته و بعـد، ضدعفونی شود. برای ضدعفونی میتوانید از آهك زنده و یا ضد عفونی کننده های قوی موجود در بازار استفاده كنید.
13 .وسایل خود مانند چرخ دستی، دوچرخه، سبد تخم مرغ و... را امانت ندهید و از كسی هـم امانت نگیرید.
14 .درصورتی كه بنا به تشخیص دامپزشكی پرنده ها معدوم شدند نباید بلافاصله پرنده جدید خریداری شود؛ بلكه ابتدا باید مزرعه یا محل نگهداری پرندگان و وسایل را ضدعفونی كنیـد. این كار باید 1 تا 2 هفته بعد دوباره تكرار شود و پس از گذشت 21 روز دیگر، اقـدام بـه وارد كردن پرنده های جدید كنید. كلیه افراد حتی اعضای خانواده باید قبل از ورود و پس از خروج از مزرعه یا محل نگهداری پرندگان، دستها را با آب و صابون بشویند. كفشها و چرخ وسایل هم باید ضدعفونی شوند.
مواردی كه در مرغداریها برای پیشگیری از همه گیر شدن بیماری آنفلوانزا باید انجام شود :
1 -سـالنهـا، وسـایل مختلـف مرغـداری، بسـتر، كـود، ضـایعات و زبالـه هـا بـا توجـه بـه دستورالعملهای سازمان دامپزشكی، پاك سازی و ضدعفونی شود. كف، سقف و دیوارهای داخل و خارج سالنها و انبارها، باید طوری ساخته شده باشند كه بتوان آنها را ضدعفونی كرد.
2 -حرارت، رطوبت و هوای مرغداری باید مطابق با دستورالعملهای پرورشـی هرنـژاد تنظـیم شود.
3 -برای ورود به مرغداری تنها یك راه گذاشته شود و پس از اطمینان از آلوده نبودن وسایل و افراد به آنها اجازه ورود داده شود.
4 -آب آشامیدنی مرغداری هر شش ماه یك بار آزمایش میكروبی شود.
5 -دان مرغداری از فروشندگان مطمئن خریداری شود.
6 -از ورود وسایل و دانهایی كه از مرغداریهای دیگر میآید، جلوگیری شود.
7 -از ورود پرندگان مهاجر، طیورخانگی و پرندگانزینتی به مرغداری و همچنـین از دسترسـی آنها به آب و دان، جلوگیری شود. لازم است پنجره ها حتماً توری سـالم داشـته باشـند و اگـر سوراخی در دیوارها و سقف وجود دارد بسته شود.
8 -از وارد شدن شوك به طیور- مانند ورود ناگهانی افراد به سالن، سروصـدای بلنـد، كـاهش شدید رطوبت، قطع ناگهانی دان، آب و تهویه - جلوگیری شود.
9-از ورود طیور جدید به مرغداری جلوگیری شود. اگر خواستید طیور جدیدی را به سـالنهـا اضافه كنید باید تمام نكته های بهداشتی و قرنطینهای، براساس دسـتورالعملهـای دامپزشـكی رعایت شود.
11 -كاركنان مرغداری باید بهداشت فردی ماننـد دوش گـرفتن، پوشـیدن لبـاسكـار، چكمـه، ماسك، كلاه، عینك و دستكش را رعایت كنند.
* درصورت نبودن دوش، از كاركنان خواسته شود قبل و بعد از كار، در منزل دوش بگیرند.
12 -لازم است به كاركنان مرغداریها آگاهی داده شود تا ازخرید و فروش و نگهداری انـواع پرنده های اهلی، پرندگان وحشی، شكار پرندگان و همچنین مصرف آنها، خودداری كنند.
13 -باید در محل ورود به مرغداری، حوضچههای ضدعفونی برای افراد و وسایل نقلیه وجـود داشته باشد.
14-علاوه بر این لازم است، ظرفهای ضدعفونی در محل ورود به سالن ها گذاشته شـود تـا افرادی كه وارد می شوند، دستها و كفشهای خود را ضد عفونی كنند.
15 -در صورت كاهش خوراك، پایین آمدن تولید، تلفات غیرعـادی در سـالنهـا یـا افـزایش مرگ و میر در مرغداری، فوری به اداره دامپزشكی محل، اطلاع داده شود.
16-برای جلوگیری از انتشار ویروس، لازم است پرنـدگان تلـف شـده پـس از جمـع آوری در كیسه های پلاستیكی قرار گیرند و در اتاق انتظار، داخل بشكه های در بسته نگهداری شوند.
* لاشه طیور مرده باید هـرروز جمـع آوری و دفـن یـا سـوزانده شـود. هرگـز لاشـه طیـور از مرغداری خارج نشود
17 -از حمل كود به خارج از مرغداری جلوگیری شود.
* كود و بستر آلوده باید در چالهای عمیق طبق دستورالعمل دامپزشكی دفن شود.
18 -قبل از بارگیری طیور، مجوز سلامت گله از واحد دامپزشكی دریافت شود.
19 -قبل از جوجه ریزی، تمام سالنهای مرغداری پاكسازی و ضدعفونی شوند. برای تهیه مـاده ضدعفونی مناسب با دامپزشكان مشورت شود.
20-جوجه های مورد نیاز از مراكز مطمئن خریداری شوند.در این مورد میتوان بـا دامپزشـكان مشورت كرد.
21 –جوجه های وازده باید از مرغداری حذف شوند.
22 -به كاركنان آموزشهای لازم داده شود.
23 -تمام رفت و آمدهای افراد به مرغداری ثبت شود. در صورت وقوع بیمـاری، ایـن كـار بـه دانستن علت آن كمك میكند.
* متصدیان و دامپزشكان شاغل در صنعت طیور با حساسیت و توجه دقیق به گلـه مـیتواننـد وضعیت غیرطبیعی و تلفات غیرمعمول را به دامپزشكی اطلاع دهند تا بررسی های لازم به موقع صورت گیرد.
اگر در یك مرغداری یـا روسـتا نشـانهای از بیمـاری آنفلـوانزا مشاهده شود، لازم است همه مرغداران و روستاییان منطقه بـا دامپزشكی همكاری كنند تا جلوی انتشار بیماری گرفته شود.
آنفلوانزی پرندگان چگونه به انسان منتقل می شود؟
1 -تماس مستقیم با پرندگان آلوده و بیمار ؛
2 -تماس مستقیم با مدفوع و ترشحات پرندگان و وسایل آلوده؛
3 -كشتن وپركندن طیور و ماكیان آلوده و بیمار؛
4 -تنفس هوای آلوده به ویروس؛
5 -شكار پرندگان یاخریداری پرندگان شكارشده؛
6-مراحل آماده سازی قبل از پخت و خوردن گوشت، تخم مرغ و سایر فرآورده های خـوراكی پرندگان آلوده، به صورت خام و نیم پز؛
7 -استفاده از مواد خوراكی و آبهای آلوده به فضولات پرندگان؛
8 -بازارهای سنتی فروش پرندگان زنده كه میتوانند سبب انتشار ویروس شوند؛
9 -وجود گراز در كنار پرندگان آبزی و بومی.
* هنگام شیوع بیماری، همـه افـراد بایـد مراقـب باشـند تـا ویـروس وارد بـدن آنهـا نشـود.
با دقت در مواردی كه گفته شد به راحتی میتوان راههای پیشگیری از ابتلا بـه این بیماری را پیدا كرد.
* افرادی كه با هریك از موارد بالا ارتباط داشته اند، لازم است تا 10 روز مراقب وضعیت خـود باشند و در صورت بروز تب در این مدت، به پزشك مراجعه كنند.
* فردی مشكوك به آنفلوانزای پرندگان است كه علاوه بر داشتن سـه نشـانه تـب، گلـودرد و سرفه، به نحوی در تماس با پرنده آلوده، بیمار یا تلف شده بوده باشد.
آنچه عموم مردم باید رعایت كنند تا به آنفلوانزای پرندگان مبتلا نشوند
1 .هرگز به پرنده بیمار دست نزنید. در صورت اضطرار، از دستكش یا حداقل از كیسه نـایلونی كاملاً سالم استفاده كنید و سپس دستها را به مدت 20 ثانیه با آب و صابون بشویید.
2 .درحد امكان از نگهداری پرندگان در خانه خودداری كنید. درغیر این صورت آنها را دور از محل زندگی خود ودر قفس یا حصار نگهدارید.
3 .اگر به هرصورت درخانه پرنده دارید، یك نفر مسئول رسـیدگی و مراقبـت از آنهـا باشـد. هنگام تمیز كردن قفس یا محل نگهداری آنها حتمـاً جلـوی دهـان و بینـی خـود را بـا ماسك یا دستمال تمیز بپوشانید و از دستكش استفاده كنید. پـس از اتمـام كـار، دسـت و صورت خود را بشویید.
* كودكان، افراد سالمند و زنان باردار نباید اقدام به تمیز كردن لانه و جمع آوری تخم مرغها كنند.
4 .اجازه ندهید كودكان به ویژه در فصل شیوع آنفلوانزا با پرندگان بومی و زینتی بازی كنند و درصورت تماس، فوری دست آنها را با آب وصابون بشویید.
5 .برای تغذیه پرندگان آزاد پرواز، در مكانهایی كه سبب ورود آنها به خانه می شود، دانـه و غذا نریزید.
6 .در مناطق آلوده، به بازارهای فروش پرندگان نروید.
7 .ازشكار پرندگان مهاجر و آزادپرواز و خرید و فروش آنها خودداری كنید.
8.آب و مواد خوراكی خود را از دسترس پرندگان دور نگه دارید.
9 .هنگام پركنی و قطعه كردن طیور از دستكش استفاده كنید و وسایل كـار را بـا آب گـرم و مایع ظرفشویی خوب بشویید.
10 .از ذبح و خوردن پرندگان بیمار و مشكوك به آلودگی جداً خودداری كنید.
11 .گوشت مرغ را پس از آن كه با حرارت 74 درجه سانتیگراد بـه مـدت حـداقل 20 دقیقـه پخته شد مصرف كنید. زرده و سفیده تخم مرغ هم باید كامل سفت شود.
12 .سطح تخم مرغ های آلوده به خون و مدفوع پرنده را به خوبی بشویید.
13 .تخم مرغ های نشسته و گوشت خام پرنده ها را دركنار مواد خوراكی قرار ندهید.
14 .اگر به غذایی كه میخورید مشكوك هستید آن را به خوبی گرم كنید.
16 .پرنده، گوشت و تخم مرغ را از دستفروش ها نخرید.
17 .در مناطق و خانه هایی كه بیماری آنفلوانزای پرندگان وجود دارد یا مشكوك است، رفـت و آمد نداشته باشید.
18 .با فرد بیمار حداقل یك متر فاصله داشته باشید و بدون دستكش به وسـایل آنهـا دسـت نزنید.
19 .دست ها را پس از تماس با وسایل آلوده و افراد بیمار، بشویید.
لزوم حمایت های دولت مخصوصا از استان های پرخطر
روز چهارشنبه 19 آبان 1395 با تدبیر به موقع و با تصویب هیأت دولت تدبیر و امید ، مبلغ یکصد میلیارد ریال اعتبار برای کنترل و مقابله با بیماری آنفلوانزای فوق حاد پرندگان جهت انجام عملیات مراقبت و شناسایی بیماری، پرداخت خسارت به صاحبان پرندگان بومی معدوم شده، پرداخت خسارت نهاده‌های آلوده معدوم شده، عملیات معدوم‌سازی، قرنطینه‌ای و بهداشتی) در اختیار سازمان دامپزشکی کشور قرار گرفت. اما در این بین برخی از استان ها باید در تخصیص این اعتبار در اولویت قرار گیرند. برای مثال استان اردبیل که دارای پنج خصوصیت بد در مورد این بیماری است که وضعیت این استان را بسیار حساس کرده اولا اقلیم سرد استان ثانیا تراکم بالای واحدهای مرغداری در استان ثالثا مرزی بودن استان اردبیل رابعا وجود تالابها و زیستگاه های طبیعی برای پرندگان مهاجر خامسا علاقه شدید مردم استان به نگهداری از طیور زینتی و خوراکی در منزل همه این شرایط وضعیت این استان را به شدت حساس کرده که لزوم حمایت هرچه سریعتر و هرچه بیشتر از صنعت طیور استان محروم اردبیل را بیش از پیش آشکار می سازد.
دکتر بهزاد عباسوند

مهم: فرآیند جمع‌آوری اخبار به صورت خودکار انجام می‌گیرد. مسئولیت صحت محتوای این خبر بر عهده‌ی وبسایت منبع و منتشر کننده‌ی آن است. با این وجود در صورتی که به محتوای این خبر اعتراض دارید با ما تماس بگیرید.

  • گزارش خطا
  • پیشنهاد به دیگر مخاطبان
  • ۰
  • ۰
دسته: اجتماعی
زمان انتشار: سه شنبه ۲ آذر ۱۳۹۵ | ۲۰:۰۰