چرا جواب نمی دهم؟ | بهاره آروین

img

به گزارش انصاف نیوز، «بهاره آروین» در یادداشتی تلگرامی با عنوان «چرا جواب نمی دهم؟» در واکنش به برخی انتقادات به خود [لینک]، نوشت:

هی می گویند چرا جواب نمی دهی؟ به چه چیز جواب دهم؟ به متن هایی دور از انصاف؟ به چند ده کلمه ای که کیهان وار از یک متن چند هزار کلمه ای جدا شده است؟ به اتهاماتی که تنها بنا بر رسوب احساساتی به جامانده از ۸ سال پیش و صرفا از روی حافظه پرتاب می شود؟

برای اثبات اصلاح طلبی من، حمایت سمیه توحیدلو که از ۲۳ خرداد بازداشت شد، کافی نیست؟ حمایت فردی مثل حمزه غالبی که بعد از خلاصی موقت از زندان، مجبور به ترک وطن شد، چطور؟ یا حمایت کسی مثل محمدرضا جلایی پور که در آن سال ها زندان را چندباره تجربه کرد؟ بروید نظر این آدم ها راجع به بهاره آروین و چگونگی اصلاح طلبی اش را ببینید. این ها دوست اند و از روی رفاقت حرف می زنند؟! حمایت دکتر جلایی پور هم کفایت نمی کند؟ حمایت دکتر خانیکی چطور؟ خود سیدمحمد خاتمی چطور؟ دست تان رسید از او هم می توانید راجع به بهاره آروین بپرسید. بعد بیایید بگویید من دقیقاً باید به چه چیز و چه کسی پاسخ بدهم.

گو این که در فرصت یک هفته مانده به انتخابات، وقت و انرژی من در جایگاه یک کاندیدا قاعدتاً باید صرف مطالباتی شود که قرار است پیگیری کنم و برنامه ای که برای پیگیری این مطالبات پیشنهاد می کنم، یعنی همان طرح شهرداری تمام شیشه ای.

به امید پیروزی عقلانیت و انصاف


نقدی به نقد بهمن دارالشفایی

«علی صارمیان» روزنامه نگار در یادداشتی که در اختیار انصاف نیوز گذاشته، در دفاع از حق کاندیداتوری بهاره آروین و نقد روش بهمن دارالشفایی [لینک] نوشت:

دوست روزنامه نگار آق بهمن دارالشفایی جفا کاری تندی علیه سرکار خانم دکتر بهاره آروین پزوهشگر جامعه شناسی در فیس بوکش نوشته است و دست به دست گشته و به من رسیده است. اگر انتقال پیام بود مشکلی نبود اما انتشارش در انصاف نیوز بی انصافی بود. لذا به عنوان یک آدم بی ارتباط با لیست و کاندیدا؛ چند نکته بر نقد کج ایشان علیه خانم آروین می نویسم. باشد که منتشر شود.

۱ – اولا اگر کسی مشاهدات آنی خود را بنویسد و بر مبنای آن تحلیل کند گناه کببره کرده است. خانم آروین نه انتشار با تیراژ داشت و نه اصراری به دیده شدن، بسیار نکات بود در نوشته هایش از منظر درسی که خوانده بود. حتما ضریب خطایی هم در ارزیابی های شتابزده وجود دارد. بزرگنمایی این خطاهای احتمالی نوشتاری سر پل صراط انتخابات شورای شهر تهران برای بانویی درستکار و علمی پذیرفتنی نیست. فقط جنجالی است.

۲ – آقای دارالشفایی لقمه را جوانده است که بهتر بچسبد به تن کاندیدا. منطور صریحش اینست که اندکی از نوشته های اروین مستعد همکاری با پشت پرده است. اینکه عین سیاه بینی در رعایت آزادی بیان و رای است. می خواهند بگویند که من ادم علمی تری از آروین ام؟ درست گفتارترم؟ شما یک ژورنالیست و البته خبرساز و کلیک خورید و ایشان آدم علمی. اگر می خواهید برتری نشان دهید؛ می شد مناظره ای قبل از کاندیداتوری وی ترتیب داد آق بهمن دارالشفایی. یا موکول به بعد انتخابات. این روز آخری جوانمردی نیست.

۳ – آیا جنبش سبز یا اصلاح طلبی مساوی با تبعیت محض از بیت آیت الله منتطری است؟ این قانون من دراوردی از کجا آمده؟ آقایان تندروی سبز کنونی هنوز هم منتسب به دشمن ترین آیات عظام مخالف آیت الله منتطری بود. خود مرحوم آیت الله هم نسبت به خود ابنچنین نظری نداشت. بسیاری نیز چون من حرفهای بحق و سلامت نفس آقای منتظری را بعد از سی سال اکنون درک می کند. هنوز هم بعضی روش آن مرحوم را مفید به آن اوضاع نمی دانم. چه بسا آن روش ها بسیار موثرتر می افتاد منتها آیت الله منتطری آن روش ها را انتخاب نکرد و فقط خود را از شمول ذمه گفتن خارج کرد. حرف حق را با روش صحیح می توان به کرسی نشاند وگرنه همه با نادم و شاکی بسیاری اموریم.

۴ – وقتی کسی مستندی ندارد، معمولا متوسل به شهادت یک هم رای می شود. از کجا معلوم شاهد آورده شده دچار بزرگنمایی حسش به آروین نشده باشد؟

۵ – اگر بهاره آروین این را گفته که روش اعتراض فقط خیابان نیست، راست گفته. آن میلیون ها معترض می توانست پشتوانه ی نفوذ جناب مهندس موسوی بماند.

ما همه ی تاکیدمان بر خودجوش بودن تظاهرات میلیونی میرحسین است. میرحسین نه آن زمان و نه این زمان، ولو قدرتش را می داشت؛ مستعد برچیدن یک نطام نبود. چون اصلاح طلب بود نه برانداز. ای کاش به آن جمعیت صبر را می اموخت و پشتوانه ی مذاکراتش با نهادهای ناظر انتخابات می شد. اما میر سرافراز، آنچنان درگیر عمل احساسی با مساله ی انتخابات شد که اجازه داد هر کس خود را رهبر جنبش بداند.

اگر آروین همین را گفته، درست گفته است.

۶ – روزنامه نگار نگاهش به افراد خاکستری است. خاکستری بد معنایی است. معنای درستش شاید اینست که افراد ممکن است خطا کنند و من مشاهده گر هم خطا کنم. مگر ما پیغمبر زاده ایم که برداشت چند سال پیش را شب انتخابات رو کنیم؟ نتیجه این رو کردن ها فقط از چشم افتادن آورین نیست. از چشم افتادن همه ی لیست به کنار؛ جفایی از سر کینه است.

۷ – کار شما شبیه کسی است که بداند کسی چند سالست معتاد است و نگوید تا بعد از عقد یکدفعه آبروی طرف را سر شام عروسی ببرد. این خاستگاهش جوانمردی نیست. با معیارهای قابل قبول جامعه، آروین فرد باسوادی است. اگر با یک دهم کینه هایتان قضاوت کنی در مورد همه ی لیست ها، کسی ته سبد نمی ماند.

انتقاد به مواضع یک کاندیدای لیست امید در ۸۸

انتهای پیام

  • گزارش خطا
  • پیشنهاد به دیگر مخاطبان
  • ۰
  • ۰

  • اشتراک‌گذاری در تلگرام
  • اشتراک‌گذاری در کلوب
  • اشتراک‌گذاری در گوگل پلاس
  • اشتراک‌گذاری در بالاترین
  • اشتراک‌گذاری در لینکداین
  • اشتراک‌گذاری در استامبل‌آپون
  • چاپ خبر
  • کپی لینک خبر